Konkurs Ekologiczne Charaktery Sprzątanie świata - Polska 2019 :: 20-21-22 września 2019 Razem z nami zostań Zielonym Filantropem - chroń środowisko i pomagaj dzieciom facebook Strona Miry

 

O kumakach

czyli garść informacji merytorycznych

 
Systematyka:
 
Królestwo – zwierzęta
Typ – strunowce
Podtyp – kręgowce
Gromada – płazy
Rząd – płazy bezogonowe
Podrząd – Neobatrachia
Rodzina – Bombinatoridae (kumakowate), dawniej zaliczane do Discoglossidae (ropuszkowate)
Rodzaj – kumak
Gatunek
1. Kumak nizinny Bombina bombina
2. Kumak górski Bombina variegata
 
1. Kumak nizinny
 
 Kumaki są niewielkimi płazami przypominającymi niewielkie ropuchy, osobniki dorosłe osiągają do 5 cm długości. 
 Głowę ma płaską, małą, pysk zakończony okrągło, całe ciało silnie spłaszczone. Oczy małe, przesunięte do tyłu głowy. Ciało kumaków jest spłaszczone, mają małą głowę i zaokrąglony pysk. Palce tylnych nóg są spięte słabo rozwiniętą błoną pławną. Między samcami, a samicami nie ma wyraźnie zauważalnych różnic w wyglądzie poza tym, że samice są nieznacznie większe od samców, a podczas pory godowej na przednich kończynach samców widoczne są niewielkie czarne, wypukłości zwane modzelami godowymi. Skóra kumaków jest pokryta licznymi, małymi brodawkami. Grzbiet jest ciemny, brunatny lub oliwkowy, rzadziej zielonkawy. Spód ciała jest również ciemny, czasem niebieskawy lub szarawy. pokryty licznymi jaskrawymi, pomarańczowo – czerwonymi plamami, nie łączącymi się ze sobą.
 
Kumak nizinny jest bardzo zbliżony budową ciała i wyglądem do kumaka górskiego. Niewielkie różnice w morfologii, anatomii oraz zachowaniu obydwu zwierząt pozwalają właściwie zidentyfikować gatunek.
 
Skóra kumaka górskiego jest bardziej szorstka niż jego krewniaka z nizin, jest to spowodowane tym, że brodawki skórne tego gatunku są większe i ostrzej zakończone oraz otoczone przez mniejsze zespoły brodawek. Grzbiet ma ubarwienie zbliżone do koloru ziemi, gliniaste, szaro-gliniaste lub zielone. Spód ciała kumaka górskiego jest pokryty rozległymi jasnożółtymi plamami. Plamy te mogą łączyć się ze sobą i pokrywają większą część brzusznej strony ciała tego płaza, znacznie większą niż u kumaka nizinnego, często stanowią tło dla plamek ciemnych. U samców kumaków górskich modzele godowe w porze godowej pojawiają się także na palcach tylnych nóg.
 
Drobne różnice w budowie i ubarwieniu występują u kijanek obydwu gatunków.
 
 Kumaki nizinne występują w Polsce na całym obszarze kraju poza terenami górskimi i podgrórskimi, mniej więcej do wysokości około 300 m. n.p.m.. Kumak górski zamieszkuje obszary na południu Polski na wysokości od 300 do około 1700 m. n.p.m.
 
Obydwa kumaki spędzają zimę na lądzie, wiosną po przebudzeniu wędrują do zbiorników wodnych gdzie odbywają gody i składają skrzek. Pora godowa u kumaków rozpoczyna się w kwietniu, najczęściej w drugiej połowie i trwa czasem aż do lipca lub sierpnia. Szczyt sezonu godowego przypada na maj i czerwiec. W czasie godów samce kumaków nizinnych odzywają się z wody głośnym „huuum”, samce kumaków górskich także to robią, ale ciszej gdyż w przeciwieństwie do kuzynów z nizin nie posiadają rezonatorów umieszczonych na dnie jamy gębowej pod językiem. Ponadto kumaki górskie powtarzają szybciej krótsze „huum”.
 
Oko w oko z kumakiem nizinnym
(autorem zdjęć jest Ewa Pełnia-Iwanicka)
 
 
bliskie spotkanie z kumakiem - brzuszek
 
 
a tu jeszcze bliższe - jak widać kumak udaje że go nie ma :)
 
 
ten sam osobnik en face
 
 
widok z góry
 
 
kumak w swoim ulubionym środowisku